Gecenin karanlığı basmış üstüme
Avuçlarımda kopardığım güllerin kanayan yaraları
Serseri kurşunların hedef tahtası kalbim
Her kaybetmenin aslında kazanmak olduğunu da bilmeli
Öğrenmeli …!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta