Herkes yaşadıkça birşeyler öğrenmiş hayattan..
Ben de öğrendim;
Göz görünce gönül istiyor..
Gönül eremeyince yürek inciniyor..
En iyisi görmemek-bilmemek..
Kısaca; hiç ÖĞRENMEMEK! ! ..
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Şiirinizin içindeki ironi çok güzel... Ancak.,
bilmeden-öğrenmeden yaşamak., yaşamak değil ancak yaşamamak diye nitelenebilir...
Kaleminize sağlık....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta