Herkes yaşadıkça birşeyler öğrenmiş hayattan..
Ben de öğrendim;
Göz görünce gönül istiyor..
Gönül eremeyince yürek inciniyor..
En iyisi görmemek-bilmemek..
Kısaca; hiç ÖĞRENMEMEK! ! ..
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Şiirinizin içindeki ironi çok güzel... Ancak.,
bilmeden-öğrenmeden yaşamak., yaşamak değil ancak yaşamamak diye nitelenebilir...
Kaleminize sağlık....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta