ÖĞRENEMEDİM
Karanlık bir oda içinden doğdum,
Işığı görende korkup ağladım.
Aydınlıkla yaşamayı öğrenemedim.
Karanlıkta yaşadım aydınlıktan korkup…
Sonsuz karanlığa yolcu ettin nice sevdiklerimi,
Yarasalar gibi karanlıkta yaşadım,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta