Heryerde cirit attın,kıt aklını ben bilirim diye sattın!
Seni sevmekten vaz geçince, anladım!
Sapık fıkraların hafifliğini.
Rehbersiz başıboş gezdiğimi,
Bataklık içinde yüzüyormuşum,
Olmayacak şeye kızıyormuşum.
Hayattan bir tat almıyormuşum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta