Bundan sonraki hayatımın ilk günü
Dünyaya gözümü açtığımda,
Ağlamayı öğrendim.
Dinlediğim masallar meğer yalanmış,
Bana anlatılanların
Gerçek olmadığını öğrendim.
Çok şey istemedim hayattan,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




şiiriniz çok güzel ama biraz karamsar.....hayata nasıl bakarsanız öyle görürsünüz
Ey hayat! ! !
Sen bana ne çok şey öğrettin.
Öğretemedin sevilmeyi,öğretmedin gülmeyi
Ağlamayı öğrendim.
Uzanınca ellerim başka ellere
Kimseden fayda olmadığını öğrendim...
Hayat bir okuldur,yaşamla ölüm arası.İnsan yaşadıkça her mutluluğu,her acıyı,her tecrübeyi tatar ve hayat öyküsü şekillenir.Dizeleriniz hayatın içinden,hatta merkezinden ve biraz sitemli birazda hüzünlüydü,ama hayatın gerçekleriydi.Okumak ta güzeldi amcamın kızı.Yüreğine sağlık.Selam ve saygılar sunuyorum,sevgi dolu o dost yüreğinize...
Bu şiir ile ilgili 52 tane yorum bulunmakta