yalvarıp yakarsanda geç kalanları afetmiyor aşk pişmanlıkda kabul etmiyor bende vazgectim tüm alacaklarımdan yok saymayı bende ögrendimsen yokken yalnız kalmayı acıya duvar gibi dayanmayı tüm nefretlere ragmen sevmeyi ögrettim bitanem nasır tutan yüregime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta