Öğrendim Şiiri - Murat Ülkü

Yolun yarısında durup bakınca
Gelenin gittiği bir han öğrendim
Acılar kalbime sızı yakınca
Her izin bir ömür inan öğrendim

Değer verdiklerim bir bir yitince
Önemli saydığım her şey bitince
Gönül bahçesinde güller solunca
Kaybetmek ne demek o an öğrendim

Dünyanın yükünü sırtıma vurdum
Kendi kendime hep sualler sordum
Sessizce kıyıda bekleyip durdum
Sabır selametmiş viran öğrendim

Ne dostlar tanıdım ne yüzler gördüm
Yalanın üstüne hayaller ördüm
Hakikat ipini sabırla gerdim
Vefanın yükünü yan yan öğrendim

Aynaya bakınca saçımda aklar
Her bir çizgimizde bin hüzün saklar
Yorgun düşmüş meğer o eski haklar
Zamanın hızını yaman öğrendim

Gözümden dökülen yaşlar durulmaz
Yıkılan gönüle bir bağ kurulmaz
Kadere boyun eğ, hesap sorulmaz
Boynumuz bükükmüş üryan öğrendim

Kimi kışta kaldı kimi baharda
Aklım firar etti dumanlı darda
Ateşten gömleği giydim de narda
Yanmadan sönmüyor volkan öğrendim

Gönül sarayımı eyledim talan
Elde avuçta yok, her şeymiş yalan
Bir kuru selamdır arkada kalan
Ecel kapıdaymış son an öğrendim

Gündüzler sakladı geceyi benden
Ruhum ayrılacak bir gün bu tenden
Vazgeçtim artık o nazlı dikenden
Gülün hasretini nurdan öğrendim

Garip Murat der ki dertler sıralı
Kimi zaman neşeli kimi yaralı
Böyleymiş feleğin kadim kuralı
Hayat bir rüyaymış o an öğrendim