Kırıla yıkıla ayakta kalmayı öğrendim
Aç kalarak doymayı
Sırlar dağ oldu yüreğimde, susmayı öğrendim
Hatalar yaparak doğruyu bulmayı
Kimseden bir beklenti içine girmeyerek mutluluğu
Kimsenin işine karışmayarak huzuru
Kimseye yapamayacağım vaatte bulunmadım
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta