Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Gerek sosyal ilişkilerde gerekse yaşamın diğer alanlarında içimizde bir yerde duran,yüreğimizi tık'layan ,beynimize konan tanımı olanaksız olmasına karşın duyumsanabilen 'şeyler' vardır.
O var olanlara vurgu yapıyor Şair.
Güzel anlatıyor;onca yılın deneyimlerinden kaynaklanan pozitif fotoğrafları şiiri üzerinden okuyucularına göstererek...
Şiirin içindeki öznelerden ya da nesnelerden bize benzeyenler var mıdır;bilemem.
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
Elbette, paylaşımsız yaşam mı olur?...Kardeşin doğar, ana- babayı paylaşırsın. Değerli bir bilgiyi dünyayla paylaşırsın.Suyu, havayı, güneşi doğayı.
Her şey öğrenilir, her şey paylaşılır belki de Nimet Hanımcığım. Bir vatan paylaşılmaz, bir de yar...Değil mi?...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta