Oğluma mektuplar-3
Merhaba aslanım, canım oğlum…
Gün güneşli ama sen yoksun yanımda.
Hastalanırsam beni kim doktora götürecek? Kim araba çağıracak sesim çıkmayacak durumda isem? Doktorları başıma dikecek, hastaneyi ayağa kaldıracak kim? Kim, profesörü yayıldığı koltuğundan kaldıracak, pratisyenin elinden kim kurtaracak beni? Topluma bir şeyler verme adına yorulan kalbime, delik deşik olan kalbime kim üfleyerek müdahale ettirecek? Alnımda biriken gurur, vakar ve asalet terlerini kim silecek baba şefkatiyle! ..
Bütün bunlar şaka oğlum.
Ölüme çare mı var! ..Padişahlar, Sultanlar, Krallar nerde? ...Mezarlarına baykuşlar tünüyor…Canlı mezara koydukları mazlumlardan filizlenen başaklar yedi ceddine söylüyor on altı rekat.
Hani bilekleri bükülmez, sözlerinin üstüne söz söylemezdi ya! ..Onlar ölmeyeceklerini sanmışlardı ya! ..
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta