Oğlum,
Yiğidim, gözümün bebeği
Nasılsın.!
Epey zaman oldu
Okşamayalı saçını
Ekşi terini koklamayalı
Kanı beynime çıkartmak için
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel bir şiirdi, tebrikler kardeşim. Sevgiyle kalın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta