Mazide bıraktığım çocukluğumsun,
Umursamaz tavrınla ne tatlı kulsun,
Sevdamı ulviletti gönlümde sevgin,
Tek yaşama kaynağım ve umudumsaun.
Aşkların en güzeli sanadır içimde,
Farkındamsın bilmem, güneş oldun ömrüme.
Alışılmaz bir haz, verdin bedenime,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta