-Faruk Nafiz'in aziz hatırasına-
Biliyorsun ki oğlum, ortada, hem sen varsın,
Hem de seni yeryüzüne getiren bir anne.
Bazen, nemli gözlerle bana bakıp, sorarsın:
“-Peki babacığım, bu ayrılığa neden ne?
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta