Hep özendim yavrum,
Bitişik dağlara.
Yokluğunda tek kaldım,
Kurudu ovalarım
Saymadım,
Yorgun yüzünü
Kaç kez,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Evlat sevgi ve özlemini anlatan güzel bir çalışma.Tebrikler.
Recep Uslu
Siiriniz benide etkiledi Hülya hanim, yüreginize saglik, cocuklari oldumu insanin annelik duygulari agir basiyor hayat mucadelesinde..
Gözlerimde yanan ateşte
Hasretin kıvılcım olurdu
Yakardı yüreğimi
Bir tek resmin vardı.
Ellerimde:
Ünü formalı
Öperdim.
Öperdim, gözlerini
Yetmezdi,
Koklardım.
Doyunca kokuna
Sönerdi yangınlarım
Oğul,a hasreti çok duygulu anlatmışsınız,,umarım şiirden ibarettir,,emeğinize sağlık dost,,
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta