OĞLUM’A
Gidiyorsun uzun yolları hiç üşenmeden soruyorum sana nerelerde gezdiğini
Diyorsun doğduğum evimize yakın bir park vardı orada
Bir ufak göl vardı hep gittiğimiz çocukken işte oralarda dolaşıyorum.
Sen doğduğun çocukluğunun geçtiği yerleri mi özlüyorsun şimdi hayret
Bundan birkaç sene önce oradan uzaklaşmak istemiştin sen
Yakında oturan babanla karşılaşmamak için o sen değil miydin
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta