Sen bana o paha biçilmez taşlar değerinde
Bazen yakut oldun gül renginde,
Bazen zümrüttün yeşil gözlerinle
Anneciğine daima gülümseyen.
Kimsenin vermediği mutlulukları
Elmas ışıltısındaki o gülüşlerinle
Sen verdin.Beni riyasız tek sen sevdin.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Gülsüm Hanım, evlâdınızı, haklı olarak, çok sevdiğiniz belli de; o sevgiyi, ne yazık ki, şiire devredememişsiniz. Şiirin, duyguları imbikten geçirebilme, en ince ayrıntısına değin ayıklama işlemi olduğunu da bilmek lâzım.
Evlât tutkunuza hayran kaldım. Şiirlerinizi ise, alınganlık etmeyin lütfen,hiç sevemedim.
Saygılarımla.
nefisti...
annee yüreğinden akan saf evlat sevgisi...
saygılar yüreğinize ve kaleminize...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta