Güneş bir dahadoğmayacak gibiydi.
Yapraklarsa göz yaşı içinde.
İnsanın kalbi ağrır mıydı?
Bulutlar gitgide örttüler gökyüzünü.
Duygularım aktı şafağa.
Kaybolup gitmek ufuklarda, kolay mıydı?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta