OFLU İMAM
Kavlinden vaz geçmişti ışığı soğurmaya,
Gözlerim teslim oluyordu ağır uykuya.
Dağların ortasına sığınmış şehirde,
İnileyen rüzgar üşümüş ağlıyordu kümülüs.
Oylum oylum oyulmuş Bileciğin yolları,
Çamurlu sular irkiltiyordu insanları.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Tebrikler değerli hemşehrim. ***10***
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta