Başına buyruk dolaşıyorum bu şehrin sokaklarını
Adının kazındığı kaldırımları tekmeleyerek
Kulak tıkayarak sessizliğinin sesine
Yetim fırtınalar yığıyorum kıyı köşe kenar ne varsa
Sevdan yüreğimde damıtılmış zehir gibi mekân kuruyor
Tanıkları yitik karanlıklara gömülüyor suistimal edilmiş düşlerim
Elzem serzenişler sarılıyor şehrime şehrim susuyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta