BeğenAntolojimYorumlarPaylaşTweetlePaylaş
Hep sen gezinirsin gözlerimin ırmak boylarında,
El ele tutuşuruz maviye çalar gurbet gecemiz.
Yorolur uyursun sevda denizimin koylarında!
Bir yanardağ sessizliği kuşanır müebbet öfkemiz.
Acılarımızı kefenleyip gömdük derinden derine,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta