Öfkem yığın yığın sessizliğimde
Öfkem sel olur depremlerimde
Bir koşu yetişirim aya güneşe
Öfkem döner durur gökyüzünde
Sonra yorgun..
Düşerim bir çiçek tarlasına
Arılar üşüşür izlerime
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta