Öfkem yığın yığın sessizliğimde
Öfkem sel olur depremlerimde
Bir koşu yetişirim aya güneşe
Öfkem döner durur gökyüzünde
Sonra yorgun..
Düşerim bir çiçek tarlasına
Arılar üşüşür izlerime
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta