Öfkem yığın yığın sessizliğimde
Öfkem sel olur depremlerimde
Bir koşu yetişirim aya güneşe
Öfkem döner durur gökyüzünde
Sonra yorgun..
Düşerim bir çiçek tarlasına
Arılar üşüşür izlerime
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta