Öğretmenim köy okulunda,
Öğrencilerim çok uzaktan geliyor,
Arkadaşlarını şikâyet ediyorlar,
Sürekli yaramazları uyarıyorum.
Çok yorgun ve bitkin olduğum bir an,
Kız öğrencilerim gene şikâyette,
Afacan bir öğrenci Mithat,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kız öğrencilerim gene şikâyette,
Afacan bir öğrenci Mithat,
Bizi dövdü diyorlar,
Nasıl olur diyorum?
Gidip yakalıyorum,
Bir güzel hırpalıyorum,
Mithat ağlayarak,
Ben dün gelmedim diyor,
O an irkiliyorum,
Durup dinliyorum,
Çocuk haklı diyorum,
Gönlünü arıyorum,
Ondan af diliyorum,
Kırılan kalp tamir olmuyor,
Öfke pişman ettiriyor.
Son derece güzel bir çalişma kutlarım saygılarımla antolojim dolu alamıyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta