Dert ve gam bahardır, ondan neşelen
İstersen sana taç, bağlasın gülü
Düşüş hakikatse, toprak eşelen
Sevgide güneş ol, öfkede ölü
Aşk ile yapılan, geri dönecek
Kalbinle sevdikce, ruhun dinecek
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Güneş, sevginin kaynağı... Öfke ise o sevginin düşmanı, yok edeni...
Öyleyse 'güneşe dön', ona ulaş... Öfkeyi de kaldır ortadan...
Çok hoş bir şiir... Tebrikler değerli dost...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta