Dert ve gam bahardır, ondan neşelen
İstersen sana taç, bağlasın gülü
Düşüş hakikatse, toprak eşelen
Sevgide güneş ol, öfkede ölü
Aşk ile yapılan, geri dönecek
Kalbinle sevdikce, ruhun dinecek
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Güneş, sevginin kaynağı... Öfke ise o sevginin düşmanı, yok edeni...
Öyleyse 'güneşe dön', ona ulaş... Öfkeyi de kaldır ortadan...
Çok hoş bir şiir... Tebrikler değerli dost...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta