Dert ve gam bahardır, ondan neşelen
İstersen sana taç, bağlasın gülü
Düşüş hakikatse, toprak eşelen
Sevgide güneş ol, öfkede ölü
Aşk ile yapılan, geri dönecek
Kalbinle sevdikce, ruhun dinecek
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Güneş, sevginin kaynağı... Öfke ise o sevginin düşmanı, yok edeni...
Öyleyse 'güneşe dön', ona ulaş... Öfkeyi de kaldır ortadan...
Çok hoş bir şiir... Tebrikler değerli dost...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta