Öfke ve zeka törpülerken kelimeleri,
Her sıyrılışın da biraz daha karışıyorsun mahvolmuş kalabalığa...
Gün nasıl aydın olsun ki.?
Bırak gün onların karanlığın da kalsın...
Üzerime bulaşmış çirkefi onlar gibi süs zannetmeden,
Koyu sade kahvemi dumanlaya bileyim..
Evrende ne kadar çaresiz, yalnız ve acizdir şu insanoğlu.
Her zaman yanımızda olacak kadının
her yerde yanında olmaya ant içtiğimiz
üç ayaklı dünya adaletiydi sevdamız;
sen,
ben,
gölgen-gölgem..
Devamını Oku
her yerde yanında olmaya ant içtiğimiz
üç ayaklı dünya adaletiydi sevdamız;
sen,
ben,
gölgen-gölgem..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta