Öfkem bir fırtına terk edilmiş bir ovada
Yürürken kendime takılır düşerim
Bir köprünün bağlaması iki yüreği
Ne kadar somutsa işte ben de o kadar gerçeğim
Ağaç yanıp küllenince bir rüzgara muhtaç olur
Tohumlar serpilince rüzgarlara ket vurulur
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta