Denizin tuzlu suyu bile yakmadı beni....senin yaktıgın gibi...yeşillere dönüp...ufku arkamıza aldıgımız o gün...nasılda gülmüştün..içten..acılı...işte bu adam dedim...işte bu adama adanır bir ömür...işte bu adama verilir..ruhun kelebekleri...işte bu adama kollar açılır...işte bu adama yüregime basıp...gittigi için....öfke saçılır.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta