hepimizin poposunda aynı şaplak izi durmuyormu oysa
mesela çocuk olmadılar mı acaba bunlar?
yedi kule, istop, yakantop oynamadılar mı?
mahalleden taşınan arkadaşın arkasından ağlayıp
annesi kızmasın diye dayak yediği arkadaşını inkar etmediler mi?
ya da aşık oldular mı mesela?
avuçları terleyerek titrek kaçamak gözlerle sevdiklerine baktılarmı hiç?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta