İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Rahat bıraksalar beni,
Gelmeseler üstüme ne olur.
Ne olur yalnız kendimle kalabilsem.
''Yeterrrrr'' demek isterdim,avazım çıktığı kadar bağırırken,
Bırakın beni ya,bırakınnnnn diyebilmek....
DİĞER ŞİİRLERİNİZİ İNCELEMEDİM FAKAT BU İSYAN NEYİN NESİ. KAHVEN TATLIYKEN İÇEBİLİYORSAN HAYAT ACIYKENDE YAŞAYABİLMELİSİN. ASLINDA KARAMSAR İNSANLARA ÇOK ACIRIM.. ZATEN HAYAT BİR OYUN BU OYUNUN MIZIKÇI OYUNCULARI GİBİDİRLER OYUNUN TADINI KAÇIRIRLAR. ÖYLE BİR OYUNDA OYNAMADIĞIM İÇİN ÇOK MUTLUYUM.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta