ODUNLAR
Bu saatte bir kafiye dizersem eğer,
Mutlaka kemiksiz gölgenin bir yerine değer.
Onlar ki sayısı milyonları bulmuş toplumda.
Yan çevirip ters tuttum camlı camlı soktumda.
Öyle alışmış ki, dönüp ılıkça 'hocam...' dedi!
'-Makamımı yükselttin, oh be!' beş, altı, yedi..
Tekrar yedi! Altı, beş, dört, üç...
İki, bir, başla ve geç kendinden uç!
Bu tipler görünümüyle insana benzerler.
Hayvanın önüne döksen bunları yemezler.
Neyse onları boş verip uyuyacağım.
Rüyada, cuma günü yine odun yontacağim.
Şiir: ÖNER ÇAĞLAR
23.09.2022 Saat: 01:59
Kayıt Tarihi : 19.1.2026 18:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!