Odunu yakarsın, ısı ışık verir.
Eğrisi, doğrusuyla aynı küllenir.
Asa olur, dervişlere yol gösterir.
Yaşlılara refakat, yoldaşlık eder.
Odun gibi insanlar var içimizde,
Eğri büğrü, sarmaşık biçiminde,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Odunlar da tıpkı Allah'ın öteki mahlukatı gibi bir çok maslahat ve hikmet için yaratılmıştır Uğur bey. Adamlık vasfına haiz olamayan kişiler bu dünya odunlarına değil, olsa olsa cehennem odunlarına benzetilir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta