Odunu yakarsın, ısı ışık verir.
Eğrisi, doğrusuyla aynı küllenir.
Asa olur, dervişlere yol gösterir.
Yaşlılara refakat, yoldaşlık eder.
Odun gibi insanlar var içimizde,
Eğri büğrü, sarmaşık biçiminde,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Odunlar da tıpkı Allah'ın öteki mahlukatı gibi bir çok maslahat ve hikmet için yaratılmıştır Uğur bey. Adamlık vasfına haiz olamayan kişiler bu dünya odunlarına değil, olsa olsa cehennem odunlarına benzetilir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta