Odunun biri olsam,
Hani hissiz, patavatsız düz biri
Hayvanlığın tavanına vursam
Duygusuzluğun derinliklerinde
Yüreği cebinde gönlü dilinde biri
Kim bilir budur belki mutluluk
Sevmeyi bilmemektir huzur
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta