yukarıya doğru hızla çıkıyordu
aklını kemiren şüphe
ya yüzleşirse korkularıyla
merdivenler bitmek bilmiyordu
oysa her gün ne çabuk çıkardı
sonunda hep o olurdu
bütün saflığı ve masumluğuyla
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




:)) kırık kalem de olsa rumuz, kalemize sağlık. bu kalem hiç kırılmasın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta