Odamda bir hayal sessizce onu izliyorum
Karanlık korkutsada,gözlerine bakıyorum
Gerçek dışı oysaki kalbime çok tanıdık
Bir hayalet sevgiili gel diyor,elleri yokluğa batık.
Baktığım duvarlara yanlız gölgesi düşmüş
Bir garip vesevesede gönlüm telaş içine düşmüş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta