Bu akşam ytüm ışıklar söndüğünde
Odamın kapısını rahatlıkla buldum
öylesi alıştım ki düzenine
girerken solumdaki lambaya elim uzandı
ama yakmadım
sonra yürüdüm ve açtım penceremi
ay ışığı odamdaydı
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta