Yalnızlık odama girmeye görsün
Gelir yatağıma uzanır, başını yastığıma koyar
Ellerini yüzüme sürer tıpkı senin gibi
Öyle diker ki gözlerini, ta! gözlerimin içine
Üstüme bir demir kapının sürgüsünü sürer
Perdelere kir gibi yapışır, camlara buğran
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
