Gülbahar, nevbahar
Uzun sarı saçlarında tükenmez sonbahar.
Dost yazar dert bozar
Uzun kara gecelerinde kavuşmaz yollar.
Bozma bu defa büyünü İstanbul
Kıskanma kollarımda güzelleşen ahu-devranı
Bırak öyle gelsin öyle gitsin nevbahar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta