Günlük güneşlik sabahlara uyanıyorduk, mevsim Ocak, günlerden salıydı..
O gün örttü kar, tüm mazinin üstünü. O kadar naif dokunuşu vardı ki, yetim bir çocuğun başını okşar gibi,
Yağdı insanların üstüne..
Hatıraları kaldırım taşlarının üstünden süpürdü.
Ben temmuzda üşürdüm,
O gün, ocağın salısı;
İçim yandı..
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta