Günlük güneşlik sabahlara uyanıyorduk, mevsim Ocak, günlerden salıydı..
O gün örttü kar, tüm mazinin üstünü. O kadar naif dokunuşu vardı ki, yetim bir çocuğun başını okşar gibi,
Yağdı insanların üstüne..
Hatıraları kaldırım taşlarının üstünden süpürdü.
Ben temmuzda üşürdüm,
O gün, ocağın salısı;
İçim yandı..
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta