Dağınık saçları, hayatımızın
Durmadan sözü uzatıyor su,
Günler geceler ağaçlık yerler
Hepsi bu.
Günlerin gücüne giderken güneş
Koklayıp bıraktığın güllerden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çağrışım bu ya eski annem mutfakta bulmaca çözüyor ..her şeyi bize soraraktan
tatlı .yumuşak .yontusu sterilize bir monolog
iyi geldi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta