Kapımı sakın çalma.
Orası çok uzak.
Açamam inan bana.
Çok eskiden açabildiğim de olmuştu birkaç kez.
O zamanlar gençtim ama.
Koca bir ırmak geçti aramızdan oysa.
Kaç güneşler,kaç güneşler sorma...
Hem madem açacaktım,niye kapattım birden?
Eğer istersen kapının arkasından da konuşabiliriz...
O zamanlar çiçektim.
Tozlu yapraklarımı silkelerim şimdi ancak,
Her mevsim,taze gülüşler görünce.
Bir yağmur beklerim yine de.
Yıllar var,beklerim gelmez.
Severiz kardeşlerimizi,
Kucaklarız kendimizi.
(İstanbul)
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta