Ne zaman havadaki havadaki kan kokusunu
Pişmanlığımızın gözyaşlarıyla temizleyip,durularsak;
Ne zaman çocuklara ölümler yerine
Bahar çiçekli,mutluluk desenli elbiseler giydirirsek;
Ne zaman tüm savaşların ortasında kan gülleri yerine
Barışın rengarenk çiçeklerini birbirimize kardeşçe verirsek
O zaman bitecek
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta