Yürüyordu ağırdan bazen de hızlanarak
Bakınıyordu çevresindekilere gururlanarak
Tüm gözlerin kendisinde olduğunu sanıyordu
Bu yüzden daha da şımarıyordu
Hoşuna gidiyordu şımarmak, şımartılmak
Sonra durun dedi yanında ki iri kıyım adamlara
Aslında yanındakilere adam demek küfürdü insanlığa
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta