boşun ve unutuşun içinde
o yitik
o çoğul kıpırtıya adıyorum kendimi
aynı ses aynı yol aynı ses aynı yol
raylara tutsak bir vagon gibisiniz
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Rüzgarın ,sonbaharda dalından son yapraklarını düşürdüğü bir ağaca benziyordu şiir..Son yaprakta düştüğüne göre ilkbahara hazır bir ağaç artık o...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta