şu an o yerdeyim aşkım
ilk sensiz geldiğim yer
sen yoksun yanımda, yalnızım
karşımda deniz var uzakta, birde şehrin pırıldayan ışıkları
hafiten esen rüzgar, gecenin sessizliğini bozan tek şey
ağaç yapraklarını kıpırdatıyor usulca
ve ben sensiz, son biramı içiyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta