Dudakların hiç darıldımı sana
Canı yanar dikili kumaş konuşamayınca
Acısada için tüm bunlara
Korkmazsın beyninin hükmünden kanayacak olan yaraya
Sen bilirmisin o hasrete dayanamayan yağmurları
Alışıyor insan geçmeyen duraklarda, bekleyip durmaya
Kaldırım taşlarıyla arkadaş olmaya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta