Birgün bir ağaçın altından geçerken
Zamanlardan hazan, vuslat beklenenden uzaksa
Hele birde bulutlar iliklerinden sıyrılmış
Gök fermuarını yırtıp çisil çisil yağıyorsa
Ayaklarının ucuna bir yaprak düşecek
Basma üstüne
Sakın kurumuşluğuna aldanma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta