Sandım ki sen suydun hayattın
Sandım ki sen hiç gecenin olmadığı bir dünya
Güneşin batmadığı bir aydınlık
Sımsıcak bir kucak
Dokunulmamış bir masumiyettin
En yanılmışı en aldanışı yaşadım
Sevgi diye sarıldım vefa dedim yanıldım
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta