Uzanıp ellerine sıkıca kapadım gözlerimi,
Çünkü hayat onun tenindeydi.
Bizse karanlıktaydık...
Gönül gözümüz açık yalnızca bakışmaktaydık,
Uzanıp giden sinsi bir caddenin ıslak kaldırımlarında...
Ne tokat gibi inen yağmurdan,
Ne de dünyada bizden başkalarının olduğundan habersizdik...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta