Benim vebalı bir hasta gibi terk ettiğim,
senin ise hep kalmak istediğin,
dünyada bir yerden yazıyorum sana ey çocuk.
Ütopyaların sayıca çok olduğu hayallerimden, en vazgeçilmez olanı seriyorum topuklu ayaklarının altına ve ben yere batasıca kalbimi alıp gidiyorum çok uzaklara,
şimdi senin olsun benden geriye ne varsa,
olsun ki bilesin eyvallah demenin hakkaniyetini aşkta.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta